Αβρωνίες, είναι φυτό που συναντάται σε όλη τη νότια Ευρώπη και βέβαια σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Τα ονόματά του ανά την Ελλάδα είναι: Αβρωνιές, αβρούνια, βρυώνια, οβριές κ.α.
Είναι γνωστό από την αρχαιότητα όχι μόνο σαν έδεσμα αλλά και σαν φάρμακο (γι’ αυτό και δεν πρέπει να καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες).
Λέγεται ότι έχει διουρητικές, καθαρτικές και επουλωτικές ιδιότητες.
Στην Κρήτη είναι ιδιαίτερα αγαπητές, εκτιμάτε πολύ και το καταναλώνετε βρασμένο με λάδι και ξίδι ή και λεμόνι και από τις πιο γνωστές συνταγές είναι με αυγά.
Άλλες χρήσεις και συνταγές, μαγειρεύονται με κρέας (κυρίως αρνί ή κατσίκι), μαγειρεύονται και με χταπόδι ή καλαμάρι κυρίως κατά την περίοδο της σαρακοστής.
Στην Κρήτη συνηθίζετε να πίνουν τον ζωμό από το βρασμό τους, με στυμμένο λεμόνι σαν αφέψημα.
Έχει έντονη πικράδα και οι γι’ αυτό συνήθως το ζεματίζουν πριν το καταναλώσουν για να μετριάσουν την πικράδα.
Οι αβρωνιές φυτρώνουν σε ακαλλιέργητες περιοχές κοντά σε ποτάμια και ρυάκια, σε ρίζες ελιών κοντά σε πορτοκαλιές αρκεί να έχει υγρασία και γενικά όπου υπάρχει αρκετή σκιά.
Ανθίζει από το Μάρτιο έως τον Ιούνιο, και είναι ποώδες φυτό, που φθάνει σε ύψος τα 2 έως 4 μέτρα.

Αβρωνιές με αυγά βρείτε τη συνταγή εδώ

Το προζύμι είναι η πιο σύνηθες μορφή φουσκώματος ψωμιού από τον μεσαίωνα μέχρι και σήμερα.
Ωστόσο αργότερα αντικαταστάθηκε από τη μαγιά μπύρας και αρκετά πιο μετά από τη μαγιά που γνωρίζουμε σήμερα.
Η διαδικασία της παρασκευής ενός φυσικού προζυμιού ξεκινάει από την ανάμειξη άλευρου με νερό έτσι ώστε να δημιουργηθεί η κατάλληλη ζύμωση.
Η διαδικασία ξεκινάει με τη δημιουργία της ζύμωσης από επωφελείς μικροοργανισμούς.
Ωστόσο όλη αυτή η διαδικασία ονομάζεται “πιάσιμο” ή “ανάπιασμα”.
Υπάρχουν διάφορα είδη προζυμιού ανάλογα με τον τρόπο παρασκευής και το είδος αλευριού.
Καθώς περνάνε οι μέρες και το προζύμι ζυμώνεται, δυναμώνει με τη διαδικασία ταΐσματος δηλαδή την προσθήκη νερού και αλεύρου σε καθημερινή βάση για αρκετές ημέρες.

Ο χρόνος ανανέωσης δηλαδή του ταΐσματος του προζυμιού γίνεται κάθε 24 ώρες και έχει διάρκεια περίπου μία εβδομάδα ανάλογα με το είδος του προζυμιού.

Ιστορικά:
Στην Ελλάδα είναι γνωστή η μέθοδος χρησιμοποίησης φύλλων βασιλικού, φρέσκων η ξερών, που βράζουν μέσα στο νερό που θα χρησιμοποιηθεί για το προζύμι.
Για τη δημιουργία του προζυμιού, που προορίζεται για το ζύμωμα, πρόσφορου ή λειτουργιάς για τις  Κυριακές ή τις γιορτές της Ορθοδοξίας χρησιμοποιείται βασιλικός από τη γιορτή του Τιμίου Σταυρού και της Σταυροπροσκυνήσεως.

Ανάπιασμα προζυμιού

Θα χρειαστούμε ένα βάζο να χωράει τουλάχιστον 500γρ.
350γρ αλεύρι σκληρό.
350γρ νερό εμφιαλωμένο.
Ένα κουτάλι και μία ζυγαριά.

Ας ξεκινήσουμε:

Σε ένα βάζο βάζουμε 50γρ νερό και 50γρ αλεύρι ανακατεύουμε καλά να γίνει ένας σφιχτός χυλός, σφραγίζουμε το βάζο και το βάζουμε σε ένα στο σημείο.

Την επόμενη.
1η ημέρα:
Προσθέτουμε στο βάζο με το προζύμι 50γρ νερό και 50γρ αλεύρι ανακατεύουμε καλά σφραγίζουμε το βάζο και αφήνουμε στην άκρη.
2η ημέρα:
Ανοίγουμε το βάζο και και βλέπουμε ότι ήδη έχει αρχίσει να κάνει κάποιες μικρές φουσκάλες και να αλλάζει η μυρωδιά του να αρχίσει να μυρίζει λίγο περίεργα.
Το βάζο μας περιέχει μέσα 200γρ προζυμιού, αφαιρούμε τα 100γρ και προσθέτουμε στο υπόλοιπο 50γρ νερό 50γρ αλεύρι ανακατεύουμε με ένα κουτάλι και έτσι έχουμε αρχίσει να ταΐζουμε το προζύμι.
3η ημέρα:
Το ζυμάρι έχει αρχίσει να δημιουργεί πιο μεγάλες φουσκάλες και να μυρίζει λίγο ξινό.
Αφαιρούμε πάλι 100 γρ προζύμι από το βάζο και προσθέτουμε 50γρ νερό 50γρ αλεύρι ανακατεύουμε καλά σφραγίζουμε το βάζο και αφήνουμε στην άκρη, συνεχίζουμε δηλαδή να ταΐζουμε το προζύμι.
4η – 5η – 6η – 7η ημέρα:
Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία με τις προηγούμενες ημέρες.
Την 8η ημέρα έχουμε έτοιμο το προζύμι, μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε αμέσως για να πιάσουμε ψωμί ή να το φυλάξουμε στο ψυγείο ταΐζοντας το μία φορά την εβδομάδα με την ίδια διαδικασία και μπορούμε φυσικά να το χρησιμοποιήσουμε οποιαδήποτε στιγμή θέλουμε ταΐζοντας το απλά.

Ο λόγος που κάθε μέρα αφαιρούμε και πετάμε 100γρ προζύμι είναι γιατί στο βάζω δεν θέλουμε να έχει πολύ προζύμι και γιατί θέλουμε να φεύγει ένα ποσοστό από τους μύκητες για να μην μας χαλάσει το προζύμι και βρωμάει.

Η ποσότητα προζυμιού που χρειαζόμαστε για να φτιάξουμε ψωμί είναι από 10% έως 20% ανάλογα με το είδος του ψωμιού και του αλευριού που θα χρησιμοποιήσουμε.

Φτιάξτε λοιπόν εύκολα προζύμι με λίγη υπομονή για να φτιάχνετε δικό σας σπιτικό φυσικό προζυμένιο ψωμί.

Όσπρια, οι αποξηραμένοι σπόροι φυτών που ανήκουν στην οικογένεια των Ψυχανθών ή Χεδρωπών. 

Τα όσπρια χρησιμοποιούνται για τη διατροφή του ανθρώπου, ενώ πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των ζώων.
 
Τα όσπρια υπάρχουν στη διατροφή του ανθρώπου και των ζώων από την αρχαιότητα.
Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, με τη σόγια και τα φασόλια να είναι το νούμερο ένα σε περιεκτικότητα.
Τα πιο γνωστά όσπρια στην ανθρώπινη διατροφή είναι τα φασόλια, οι φακές, τα ρεβύθια, η σόγια, τα φυστίκια, η φάβα και τα κουκιά.
Για τη ζωική διατροφή τα πιο γνωστά είναι τα λαθούρια, ο βίκος και η σόγια.
 
Η θρεπτική αξία των οσπρίων:
Τα όσπρια αποτελούν εξαιρετική πηγή πρωτεϊνών.
Πηγή υδατανθράκων βραδείας καύσεως.
Φυτικές ίνες, αμινοξέα και βιταμίνες.
Ακόμη περιέχουν φυλλικό οξύ, σίδηρο και ασβέστιο.
Τα φασόλια οι φακές και τα ρεβίθια είναι πλούσιες πηγές ασβεστίου.
Οι φακές και τα μαυρομάτικα φασόλια είναι μία εξαιρετική και πολύ πλούσια πηγή σιδήρου.
 
Βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου, έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και καρδιοπροστατευτική δράση.
 
Επιλέξτε λοιπόν όσπρια τουλάχιστον δύο με τρεις φορές την εβδομάδα βάλτε τα στη διατροφή σας με οποιοδήποτε τρόπο και σε οποιαδήποτε μορφή.
 
Συνδυάστε τα όσπρια με ρύζι για να είναι πιο εύπεπτα και να έχουν καλύτερη απορροφησιμότητα των θρεπτικών συστατικών.
 
Όσπρια λοιπόν:
Ρεβύθια για την οστεοπόρωση
Φάβα για καλή μνήμη
Φασόλια για την καλή λειτουργία της καρδιάς
Φακές για σίδηρο
Κουκιά για καλή όραση

• ΜΟΥΛΙΑΣΜΑ ΟΣΠΡΙΩΝ

Όλα τα όσπρια θέλουν 8-12 ώρες μούλιασμα , εκτός από τη φακή  και τη φάβα , που μαγειρεύονται κατευθείαν. Όσα από τα όσπρια ανέβουν στην επιφάνεια του νερού πρέπει να πεταχτούν , γιατί μπορεί να είναι τρύπια και να έχουν σκουληκάκια.

• ΟΣΠΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΨΥΞΗ ή ΣΤΗ ΣΥΝΤΉΡΗΣΗ;

Τα βρασμένα ή μουλιασμένα όσπρια μπορούμε να τα καταψύξουμε σε ένα καλά κλεισμένο σακουλάκι η αεροστεγές τάπερ για έως και τρεις μήνες. Στη συντήρηση βρασμένα ή μουλιασμένα διατηρούνται για 2-3 μέρες, διαφορετικά ξινίζουν.

• ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ ΟΣΠΡΙΩΝ 

Όταν μαγειρεύουμε όσπρια δεν πρέπει να αναμειγνύουμε διαφορετικές παρτίδες οσπρίων γιατί πολύ πιθανόν κάποια από αυτά να βράσουν και κάποια άλλα όχι, δηλαδή θα έχουμε ένα διαφορετικό βρασμώ οσπρίων, μιας και πιθανών να είναι άλλης παρτίδας ή άλλης σοδειάς.

Μην βράζετε πότε τα όσπρια που χρειάζονται μούλιασμα χωρίς να τα έχετε μουλιάσει πριν σε κρύο ή χλιαρό νερό όχι σε βραστό νερό ποτέ.

• ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΟΣΠΡΙΩΝ

Τα όσπρια διατηρούνται σε ξηρό μέρος χωρίς υγρασία και χωρίς πολλή ζέστη. Καλύτερα να τα βάζουμε σε πάνινα σακουλάκια η τσουβάλια για να μπορούν να παίρνουν αέρα και να αναπνέουν και έτσι διατηρούνται καλύτερα από ότι σε ένα πλαστικό σακουλάκι είσαι ένα γυάλινο βάζο.

Να ενισχύσετε τις σάλτσες σας η να φτιάξετε σούπες.

Φτιάξτε έναν ζωμό ψαριού αποθηκεύσετε τον στο ψυγείο ή στην κατάψυξη και χρησιμοποιήστε τον σαν κύβο.

Όσο πιο δυνατό ζωμό φτιάξετε τόσο πιο ωραίο αποτέλεσμα θα έχετε όπου κι αν τον χρησιμοποιήσετε.

Ο ζωμός ψαριού όπως και κάθε ζωμός είναι μία ωραία λύση για να χρησιμοποιήσετε τα περισσεύματα, από ψάρια και λαχανικά και να έχετε πάντα έναν έτοιμο νόστιμο και υγιεινό ζωμό για κάθε χρήση.

Σε αυτόν τον ζωμό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποια κόκαλα ψαριού έχετε με αρκετά λαχανικά ή ακόμα και τα περισσεύματα από τα λαχανικά που έχετε καθαρίσει.

Υλικά

Κόκαλα από ψάρια (από μισό κιλό και πάνω)
3 λίτρα νερό
1 πράσο χοντροκομμένο
1 κρεμμύδι ξερό χοντροκομμένο
Μία σκελίδα σκόρδο
2 καρότα χοντροκομμένα
1 φύλλο Δάφνης
5-6 κόκκους πιπέρι μαύρο

Εκτέλεση

Πλένουμε καλά τα κόκαλα των ψαριών.
Σε μία κατσαρόλα βάζουμε το νερό μαζί με τα κόκκαλα ψαριών μόλις αρχίσουν να βράζουν ξαφρίζουμε πολύ καλά, έπειτα προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για 40 με 45 λεπτά.

Σουρώνουμε αφήνουμε να κρυώσει ο ζωμός αποθηκεύουμε για τρεις μέρες καλά κλεισμένο σε βαζάκι στο ψυγείο ή στην κατάψυξη έως τρεις μήνες.

Tips
Βάζουμε τα κόκαλα να βράσουν σε κρύο νερό και όχι σε νερό που βράζει γιατί έτσι θα πάρουμε καλύτερο και πιο δυνατός ώμο.
Σιγοβράζουμε το ζωμό για να βγει πιο διαυγής.
Στους ζωμούς δεν προσθέτουμε ποτέ αλάτι, τους θέλουμε ουδέτερους σε γεύση για να μπορούμε να τους προσθέσουμε παντού.
Μπορείτε να αποθηκεύσετε στην κατάψυξη σε παγοκυψέλες και να χρησιμοποιείτε όσα παγάκια χρειάζεστε κάθε φορά.
Μην βράζετε το ζωμό ψαριού για πάνω από μία ώρα γιατί πιθανόν μετά θα αρχίσει να είναι στυφός ο ζωμός.
Αν θέλετε κατά το βρασμό του ζωμού μπορείτε να προσθέσετε λίγο ελαιόλαδο.
Μπορείτε να αποθηκεύσετε στο ψυγείο μέχρι και τρεις μέρες τα κομμάτια και τα καθαρίζει από τα λαχανικά αφού πρώτα τα έχετε πλύνει φυσικά και να φτιάξετε έναν δυνατό ζωμό της αρεσκείας σας.

Φτιάξτε εύκολα και γρήγορα σπιτικά καραμελωμένα κρεμμύδια για να χρησιμοποιήσετε στα μπέργκερ, στην πίτσα, στην ομελέτα, στα σάντουιτς ή και στα ψητά κρεατικά σας.

Υλικά
300 γραμμάρια κρεμμύδια κομμένα σε μισές φέτες (εμινσέ)
50 γραμμάρια βούτυρο
1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη
20 ml ξύδι βαλσάμικο
Νερό
Λαδόκολλα

Τρόπος εκτέλεσης
Σε ένα τηγάνι βάζουμε τα κρεμμύδια και καλύπτουμε με νερό, ρίχνουμε μέσα το βούτυρο, σκεπάζουμε με μία λαδόκολλα και βάζουμε σε μέτρια φωτιά να βράσουν μέχρι να εξατμιστεί το νερό.
Έπειτα προσθέτουμε τη ζάχαρη και το ξύδι βαλσάμικο, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγομαγειρεύουμε για 5 λεπτά ακόμα ανακατεύοντας συνεχώς.
Αφήνουμε στην άκρη να κρυώσουν και χρησιμοποιούμε.

• Tips
  Τα καραμελωμένα κρεμμύδια μπορείτε να τα φτιάξετε και να τα αποθηκεύσετε σε ένα βάζω στο ψυγείο για 4-5 μέρες.
  θα χρειαστεί να τα ζεστάνετε λίγο πριν τη χρήση από το ψυγείο γιατί θα έχουν παγώσει.
  Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και καστανή ζάχαρη αν θέλετε.

Υλικά
1 κιλό κόκαλα ή φτερούγιες ή άκρες από κοτόπουλο
3 λίτρα νερό
2 καρότα χοντροκομμένα
1 κρεμμύδι ξερό χοντροκομμένο
Κοτσάνια από μαϊντανό
2 κλωνάρια από σέλερι
1 πράσο χοντροκομμένο
50 ml ελαιόλαδο
5-6 κόκκους μαύρο πιπέρι
4 κόκκους μοσχοκάρυδο
2 φύλα δάφνης

Σε μία μαρμίτα (βαθιά και ψηλή κατσαρόλα) βάζουμε κρύο νερό, πλένουμε πολύ καλά τα κόκαλα από το κοτόπουλο για να φύγει το ξεραμένο αίμα και η ακαθαρσίες, ρίχνουμε τα κόκαλα στο νερό και βάζουμε στην φωτιά.
Μόλις αρχίσει να βράζει με μια τρυπητή κουτάλα, ξαφρίζουμε πολύ καλά το ζωμό, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε να σιγοβράσει για 1 ώρα.
Μετά τη 1 ώρα προσθέτουμε τα λαχανικά και τα αρωματικά, το ελαιόλαδο και συνεχίζουμε το βρασμό για ½ ώρα ακόμα.
Αποσύρουμε από τη φωτιά αφήνουμε να κρυώσει καλά και σουρώνουμε.
Διατηρείτε στο ψυγείο για 3-4 μέρες ή στην κατάψυξη για 6 μήνες.

• Tips
  Αν βράσουμε τον ζωμό σε πολύ δυνατή θερμοκρασία δεν θα είναι διαυγείς.
  Στην κατσαρόλα θα πρέπει να είναι κρύο το νερό και όχι βραστό, έτσι θα έχουμε ένα πιο δυνατό ζωμό.
  Δεν αλατίζουμε ποτέ τους ζωμούς θέλουμε να είναι ουδέτεροι.
  Μπορείτε να φυλάξετε τον ζωμό σε πάγοκυψέλες στην κατάψυξη και να χρησιμοποιείτε όσο χρειάζεστε κάθε φορά.

Άλλα συστατικά της μουσταλευριάς ανά την Ελλάδα είναι: το ανθόνερο, η βανίλια, ή κανέλα, το γαρίφαλο, το πορτοκάλι, το σιμιγδάλι, το κορν φλάουερ κ.α.

Εδώ στην Κρήτη η μουσταλευριά φτιάχνετε κατά τον μήνα Σεπτέμβριο, θεωρείτε το γλύκισμα του φθινοπώρου αλλά φτιάχνετε και καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα.
Τα κύρια συστατικά της μουσταλευριάς που θα συναντήσουμε στην Κρήτη είναι, το αλεύρι, η αρμπαρόριζα, τα καρύδια, το σουσάμι, η κανέλα, το γαρίφαλο και κίμινο.
Το κύριο συστατικό της μουσταλευριάς (ο μούστος) πρέπει να είναι ‘’κομμένος’’ όπως λέμε, δηλαδή καθαρισμένος.

Για να κόψουμε τον μούστο χρειάζεται μια διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσουμε, κάτι που έκαναν πάντα οι νοικοκυρές την ημέρα του τριγοπατήματος αυτό που χρειάζεται είναι καθαρή στάχτη από ξύλα.

Βάζουμε σε μεγάλη κατσαρόλα ή σε ένα καζάνι, το μούστο μέσα στον οποίο διαλύουμε τη στάχτη, αναλογία περίπου 1 κουταλιά της σούπας ανά 2 λίτρα μούστο, αυτό θα πρέπει να παραμείνει για αρκετές ώρες ή και ένα ολόκληρο βράδυ, έτσι ώστε ο μούστος να γίνει διαυγής να καθαρίσει. Επίσης η στάχτη δεν θα αφήσει να ξεκινήσει η διαδικασία της ζύμωσης.

Όταν γίνει όλη αυτή η διαδικασία θα πρέπει να σουρώσουμε τον μούστο με ένα λεπτό σουρωτήρι.
Βάζουμε τον μούστο στη φωτιά και μόλις αρχίσει να βράζει παίρνουμε με τρυπητή κουτάλα και ξαφρίζουμε.
Αφήνουμε να βράσει μέχρι να φτάσει το επιθυμητό αποτέλεσμα στη γλυκύτητα που επιθυμούμε, θα πρέπει να μείνουν στην κατσαρόλα περίπου τα 2/3.
Αφήνουμε να κρυώσει καλά και είναι έτοιμος για χρήση.

Μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο για 4-5 μέρες ή στην κατάψυξη για όλο το χειμώνα.
Η συνηθέστερη αναλογία για να ψήσουμε τη μουσταλευριά είναι 5 μέρη μούστου 1 μέρος αλεύρι.

Βρείτε αναλυτική συνταγή για τη μουσταλευριά εδώ.

Όπως και αν το δεις είναι ένα από τα πιο αρωματικά φυτά της Κρήτης.

Λέγετε ότι ονομάστηκε έτσι γιατί του έχουν μεγάλη αδυναμία οι λαγοί και ότι κρύβονται μέσα στα κλαδιά τους Λόγο της πυκνότητας του θάμνου και της έντονης μυρωδιάς για να μην μπορούν να του εντοπίσουν τα σκυλιά.

Πολυετές αρωματικός θάμνος της Κρήτης, πλούσιος σε βιταμίνες Α, Κ,C και πολυφαινόλες.
Ανήκει στα “τσιγαριαστά” χόρτα, Είναι ένα εξαιρετικό μυρωδικό για χορτοκαλίτσουνα αλλά και άριστο συνοδευτικό για το χοιρινό και το αρνί.
Το συναντάμε κυρίως σε ακαλλιέργητους τόπους και σε πλαγιές, ανθίζει από Μάρτιο  έως τον Μάιο  και συλλέγετε από τις αρχές του χειμώνα με τις πρώτες βροχές και μέχρι τις αρχές της άνοιξης.

Στην Κρήτη έχει την τιμητική του στα καλιτσούνια, στις πίτες, με κρέας και χοχλιούς αλλά και ωμό στη σαλάτα.

Πλευρώτους
Η δεύτερη ποιο γνωστή και καλλιεργήσιμη ποικιλία. Ιδιαίτερο σχήμα και απλό στη χρήση, σε σάλτσες ή ψητά και τηγανιτά είναι η κύρια χρήση τους.  Πορτομπέλο
Μεγάλα και γευστικά μοιάζουν με τα λευκά αλλά είναι πιο σκούρα και με άλλη γεύση. Γεμιστά ή ψητά στην σχάρα θα γίνουν τέλεια.

Κανθαρέλες
Φρουτώδες και τραγανό μανιτάρι με ιδιαίτερο άρωμα που θυμίζει λίγο φρούτο καλοκαιρινό. Είναι άγριο και είναι δύσκολο να το βρείτε φρέσκο. Υπάρχουν όμως αποξηραμένα. Ταιριάζει με σάλτσες και σούπες.
Πορτσίνι
Άγρια μανιτάρια με ξυλώδη γεύση και κοκκινωπό ή καστανό χρώμα, τα βρίσκουμε κυρίως αποξηραμένα. Κάνουν τέλειο ριζότο και συνδυάζονται με ζυμαρικά.

Τα μανιτάρια είναι πορώδεις και απορροφητικά γι’ αυτό αποφεύγουμε να τα πλένουμε αλλά τα σκουπίζουμε με ένα καθαρό πανί.

Την άνοιξη στην Κρήτη τα χλωρά κουκιά ή χλωροκούκια έχουν την τιμητική τους. Τρώγονται άμεστα μαγειρεμένα στην κατσαρόλα με πολλούς συνδυασμούς , Χλωροκούκια με μάραθα, μαγειρεμένα με αγκινάρες (τα αγκιναροκούκια), με κατσικάκι ή με μπακαλιάρο και φυσικά με χοχλιούς. Όταν μεστώσουν τρώγοντας τα  ωμά γίνονται ο τέλειος μεζές για την τσικουδιά και όχι μόνο. Ένας εξαιρετικός μεζές επίσης είναι και τα χλωροκούκια τηγανιτά. Τηγανίζονται φρέσκα πριν μεστώσουν, αλευρωμένα και τηγανισμένα σε ελαιόλαδο.